Mark Manson schreef het boek: De edele kunst van not giving a f*ck

Weten jullie nog een paar jaar geleden dat iedereen rondliep met een boek met een knaloranje kaft en daarop groot de letters NOT GIVING A F*CK? Ik wel. Het heeft een paar jaar geduurd maar ik was een beetje klaar met emotioneel zijn over alles. Daarom leek dit boek me wel wat. Even nergens meer een fuck om geven, dat wil toch iedereen? Vooral mensen bij wie dat niet zo natuurlijk ligt. Helaas geef ik nog steeds veel fucks, al leerde dit boek me misschien om ze wat minder snél weg te geven. Hoe dan ook, een interessant boek en echt een recensie waard.

💜 Past dit boek bij jou?

Wat deed dit boek met mij?

De volledige review

Wat een heerlijk boek om te luisteren was dit. Het werd ingesproken door de Vlaamse stemacateur Jeroen Medaer wat me meteen een warm gevoel gaf. Niet omdat ik de beste man ken maar omdat hij een fijne stem heeft en ik als “Hollander” het heerlijk zacht luisteren vond. 

Maargoed, het boek is natuurlijk ook gewoon te lezen en niet alleen te luisteren dus we gaan het hebben over de inhoud. De eerste helft van het boek vond ik erg interessant. Mark Manson verteld dat je maar een bepaald aantal ‘fucks’ hebt en die dus niet de hele tijd maar weg kan geven. Dat betekent niet dat je nergens meer om geeft, het betekent dat je uitkiest waar je wat om geeft. Daarbij geeft hij inzichten vanuit zijn eigen jeugd en persoonlijkheid en wetenschappelijk onderzoek. 

Tegenwoordig is al het geluk maakbaar. En als je niet elk moment van de dag gelukkig bent dan heb je een probleem. Herkenbaar? Mark Manson heeft hier een uitgesproken mening over. De beste ontwikkeling maak je door in je leven als je moet lijden (moeilijke momenten doormaakt) vindt hij. Met veel van wat hij schrijft kan ik het bijna niet oneens zijn. 

Het boek luisterde lekker weg, dus ik kan me voorstellen dat het ook lekker makkelijk wegleest. Alleen echt heel veel diepgang heeft het niet. De clou zie je van mijlen ver al aankomen en soms denk je: “ja eh, Mark? Nu weten we het wel”.  Ook het stuk dat hij op een gegeven moment op een berg staat, mwa… Aan de andere kant had de schrijver heel veel humor, vond ik de verhalen meestal wel vermakelijk en interessant en hield ik wel van de luchtigheid. Hoewel Manson zijn waarheid verkondigd voelde het voor mij niet als een wijzend vingertje. 

Door het vermaak en het gemak van het lezen geef ik het boek toch vier sterren. Het boek is alweer een paar jaar oud dus ik kan me goed voorstellen dat de meeste informatie inmiddels een beetje voorgekauwd en achterhaald is. Toch zou ik iedereen met een Kobo plus abbonement aanraden om dit boek eens lekker te luisteren. Ook om gewoon even van de fijne stem van Jeroen Medaer te genieten. 

Sommige links in deze blog zijn affiliate links van bol.com. Wanneer je iets koopt via zo’n link, steun je mij, zonder extra kosten voor jou 🤍

Mijn score voor dit boek: