Damn, Honey!
Marie Lotte Hagen en Nydia van Voorthuizen schreven het feministisch pamflet: Damn, Honey!
Geloof het of niet maar dit is gewoon de tweede review die ik schrijf over dit boek! In 2019 deed ik dat voor het eerst en ik wilde hier in de inleiding even een kleine quote delen die denk ik al wel een groot deel van de lading dekt:
Feminisme is écht niet een geitewollensokkenverhaal, dit boek is voor jou geschreven in deze tijd. – Anouk uit 2019
💜 Past dit boek bij jou?
Waar gaat dit boek over?
‘Mannen en vrouwen zijn hier gelijkwaardig, dat staat in de wet. In Saudi-Arabië, dáár is het pas erg. Wees blij dat je nageroepen wordt. Vrouwen doen het zichzelf ook wel een beetje aan, hè? Zo zit de maatschappij nu eenmaal in elkaar. Het was maar een grapje, daar hoef je niet zo serieus op te reageren, hoor. Mannen hebben het ook zwaar.’
Damn, honey.
Je flappen moeten verbergen. Alle ballen in de lucht kunnen houden. Zonder relatie niet compleet zijn. Dat seks om de man draait. Dat het je eigen schuld is als je nageroepen wordt.
Marie Lotte en Nydia zijn er klaar mee. In dit pamflet schoppen ze deze misvattingen dan ook graag voor je onderuit. Ondersteund door hun eigen ervaringen roepen zij iedereen op om eens na te denken over de wereld om je heen en om vooral te doen waar je zelf zin in hebt.
Bron tekst: achterkant van het boek
Waarom is dit een pareltje?
Wanneer noemde ik mezelf voor het eerst een feminist? Ik weet het niet meer. Waarschijnlijk op de middelbare school al, toen we een gedicht van Joke Smit lazen en mijn docent Nederlands een pleidooi gaf over feminisme. Waar andere havo 4-leerlingen verveeld voor zich uit zaten te staren was ik direct geboeid. Femke Halsema, toen nog fractievoorzitter van GroenLinks, was mijn grote held en ik keek elk debat waar zij in zat. Ik begon te lezen over feminisme en gelijkwaardigheid. Ik snapte niet dat er een eerste, tweede en derde feministische golf was geweest en dat er nog steeds geen gelijkheid was (inmiddels zitten we in de vierde golf). Daarnaast was ik niet alleen boos en teleurgesteld over de discrepantie tussen man en vrouw (en alles daartussen en daarbuiten, maar dat was midden 2000 nog wat minder in beeld bij mij), ik was ook boos om ongelijkheid die mensen van kleur ervaren.
Maar goed, ineens was het eind 2018, begin 2019 toen ik Damn, Honey! begon te volgen. Eerlijk gezegd weet ik niet zeker of ik eerst begon met het boek of met de podcast maar ik schreef in 2019 op Groentje Gezond al deze blog. Hoewel het niet echt bij een gezondheidsblog paste was ik dolenthousiast dat er een hele grote groep mensen (je hoeft geen cis vrouw te zijn om feminist te zijn) opstond en zichzelf feminist verklaarde. Het was geen vies woord meer! Tenminste, voor mij was dat het al niet, maar nu noemden mensen zichzelf openlijk zo en ik voelde alsof ik met meerdere mensen op een barricade stond.
Het positieve pleidooi van Damn, Honey!
Het boek las lekker weg, je hebt het binnen een paar uur uit omdat het maar 82 pagina’s bevat. Het geeft wel goed de kern van feminisme aan door de ogen van Marie Lotte Hagen en Nydia van Voorthuizen. Super toegankelijk geschreven en ontzettend herkenbaar. Het is meteen een trip down memory lane want MSN, de Break-Out, e-mails uit 2006 komen er in voor. Maar ook wat de auteurs hebben geleerd van toen tot nu. Over body positivity, positief over seks zijn, dat mannen niet altijd uit bosjes komen springen (ongerelateerd aan het positief over seks zijn trouwens), schaamte en complimenten geven. Allemaal op een luchtige toon geschreven, maar toch ook met een serieuze ondertoon.
Damn, Honey toen en nu
Het verschijnen van het feministisch pamflet was het begin voor Marie Lotte Hagen en Nydia van Voorthuizen. Ze maakten de succesvolle podcast met dezelfde naam, stonden meermaals zelf op de barricade, verbonden feministen met elkaar door middel van hun podcast en maakten meerdere theatershows. Ze schreven inmiddels meerdere boeken over feminisme voor jong en oud(er).
Waar vind je deze fantastische vrouwen (naast hun boeken lezen natuurlijk):
Fun fact:
Toen ik nog in Amsterdam woonde, heb ik deze twee vrouwen een keer hun show live zien opnemen. Daarna was de vrouwenmars (daar kon ik helaas niet aan meedoen) en daarna ging het hele land op slot! Ineens zaten we midden in een pandemie en ik had toen wel veel steun aan zowel de podcast als de appgroep die we hadden met een grote groep vrouwen uit Amsterdam. Ik vond het wel heel gaaf om ze in het echt hun podcast te zien opnemen.
Boekinformatie
Titel: Damn, Honey!
Auteur: Marie Lotte Hagen, Nydia van Voorthuizen
ISBN: 9789463498029
Pagina’s: 83
Genre: Feminisme
Uitvoering: Paperback, e-book en luisterboek
Uitgeverij: Blossom Books
Sommige links in deze blog zijn affiliate links van bol.com. Wanneer je iets koopt via zo’n link, steun je mij, zonder extra kosten voor jou 🤍
Mijn score voor dit boek:
💜 Waarom is feminisme in 2026 nog steeds nodig?
Inmiddels zitten we in de vierde feministische golf. (Voor meer informatie over feministische golven vond ik dit een heel fijn artikel) Misschien denk je dat feminisme niet meer nodig is in 2026, we hebben immers al kiesrecht, toegang tot universiteiten en zijn baas in eigen buik. Maar verworven rechten betekenen niet dat die voor altijd zullen gelden. Zo zie je dat in Amerika de regels van abortus weer grotendeels zijn teruggedraaid en dat vrouwen veel moeilijker aan anticonceptie kunnen komen.
Maar feminisme is zoveel meer dan dat. Er is nog steeds een loonkloof, vrouwen dragen meer zorgtaken, ze kunnen nog steeds niet over straat zonder intimidatie. Daarnaast worden minderheden en queer mensen nog steeds minderwaardig behandeld en aan de andere kant is er toxic masculinity en de manosphere.
Feminisme is voor iedereen, het gaat om gelijkheid in rechten en gelijkwaardigheid als mensen. Je hoeft dus ook helemaal geen vrouw te zijn om feminist te zijn. We zouden allemaal wat meer feminist moeten zijn en opstaan voor gelijkwaardigheid voor iedereen.
